با سلامی معطر از مهربانی های اردیبهشت
دوستان همدل ، می بخشید که گاه دیر در کلبه ی نوشته هایتان حضور می یابم
چه کنم که زندگی است با هزاران اما و اگر !عذرم را از تاخیرهایی که دارم، پذیرا شوید .دوست دار اندیشه های ناب : " شهاب الدین رهنما "
واین هم شعری دیگر تقدیم به نگاه مهربانتان :
زیبا شده ام
وزیبایی ام را جار خواهم زد
در چشم های تو
تویی که هیچ گاه نخواستی
تا باور کنی
خلوت گل هایی را
که در تند باد تنفر پرپر می شدند .
من می اندیشم به تو
به تمام خطوطی که پیوندم می دهند
به سرزمین سروها و صنوبرها
به دست هایی که
عشق می رویانند
ترانه می سازند
وبهار را
- حتی نیامده –
دوست می دارند ....
******
چگونه شرحه شرحه به تماشا سپارم
دردهای دواری را که در شیار روحم
خاکستر داغ می پاشند ؟!
وچگونه شکوه های شیدایی ام را نبارانم
از دست هایی که
خطوط رابطه را می میرانند ؟! ...
******
از انعکاس نگاهت گرم می شدم
ودر رگان منجمدم
خون تازه فواره می زد !
اما تو
آفتابم را دزدیدی و بردی !
تا
در سکوتی سرد
انهدام نفس هایم را
شاهد شوم ...
******
هر صبح
در انتظار تابش خورشید
چشم های خسته ام را در کوچه می دوانم
تا با طلوع خورشیدی ات
دگر بار
آبی آرامش را
در آغوش فشارم ...
******
این روزها
در گرگ ومیش انتظار
وقتی
صدای تو در دلم زنگ می زند
یکباره می بینم
زیبا شده ام
اما
تونیستی که ببینی
تو نیستی تا زیبا ترم کنی !
تو
نیستی
تا
زیبا ترم کنی !
زیبا ترم کنی !
زیبا
ترم
کنی !...
************
سلام بر نیک اندیشان مهربان !
نوشته ی زیر برگرفته شده از روزنامه ی ایران است و گرچه بسیار با آن موافقم اما نوشته ی خود من نیست . باسپاس : شهاب الدین رهنما
-----------------------------------------------------------
براساس آخرين اخبار دريافتى، هنوز:
«واقعاً شعر مرده است؟» اين سؤال را بارها از خودم پرسيده ام و جواب هاى گاه تكان دهنده اى هم دريافت كرده ام: «تو مرده اى شعر نمرده است!» «شعر مرده است تو كه نمرده اى!»؛ «شعر كه مرده است تو هم كه مرده اى، به جهنم!»؛ «شعر نمرده است تو هم نمرده اى پس به نظر مى رسد بايد كارى كرد!»
به نظر من هم بايد كارى كرد اما آن كار، نجات شعر نيست نجات شاعران است.
ادامه مطلب...
