به نام او که بهترین است
دوستان همدل سلام
لحظه هایتان سرشار از طراوت ایمان باد
صدا وسیمای مرکز گیلان از سال های پیش همیشه پخش کننده ی برنامه های ادبی مطلوبی بوده ، اما گاه گاه این برنامه ها به دلایل مدیریتی دچار ضعف هایی هم می شدند . قبل از سال 1370 ودر زمانی که هنوز شبکه استانی رادیوی گیلان افتتاح نشده بود ، برنامه هایی به وسیله ی بعضی از فرهنگ دوستان گیلانی تهیه و پخش می شد ؛ اما ازاین سال به بعد به همت شاعر و منتقد فرهیخته ی گیلانی برادر خوبم عبدالرضا رضایی نیا به نوعی واحد ادب و هنر رادیو راه اندازی شد .
در اولین گام در آن سال دوستان عزیزی همچون پرویز ایمان پور ، علیرضا پیرفلکه ، سیده ملاحت اسداللهی ، مریم یوسفی ، پیر سفر کرده سید محمد عباسیه ی کهن ، فرامرز محمدی پور ، رحمت حقی پور و نگارنده ی این نوشتار ( شهاب الدین رهنما ) به همراه جناب رضایی نیا دست در دست هم نهادند و برنامه هایی همچون :
یاد و یادگار ( ویژه ی فرهنگ و آداب و رسوم گیلان ) ،
صدای سبز ( ویژه ی شعر و نقد شعر شاعران فارسی سرای گیلان )
و سبزه اوخان (صدای سبز – ویژه ی شعر و نقد شعر شاعران گیلکی سرا )
را تهیه و پخش کردند. وباید بیان داشت که چند ماه از پخش این برنامه ها نگذشته بود که دوست دیگری هم به جمع ما افزوده شد و او کسی نبود جز جناب سید علی شفیعی .
برای خواندن باقی مطلب ؛ لطفا ادامه مطلب را کلیک کنید
ادامه مطلب...
بعد از سلام و عرض ارادت و تبریک . . .
حس می کنم خنده ات را ؛
وقتی نگاه بهار بردیوار دل وجانت بتابد !
بهار
فرصت دوباره نگریستن به دیروز و امروز است !
بهار
انعکاس صدای آسمان
در وسعت خسته ی جان های زمینی ماست !
بهار آمده است ؛
اما چه قدر بال های پروازمان را مهیای پرواز در آسمان سبزش کرده ایم ؟
بهار یعنی بهتر زیستن ؛
بهتر نگریستن
و بهتر از همه ی دیروزها تنفس سبز را تلاوت کردن !
و من احساس می کنم
هنوز بال هایم برای پرواز مهیا نیستند ....!
دست بر گردن بهار می آویزم
تا نشاط پروازم ارزانی دارد
و درماندگی هایم را پرواز دهم ...!
دست برگردن بهار
کوچ می کنم
تا سبزه های سعادت
در نگاه من و تو قد کشند . . . !
*****
