^{(1) عقل ، كودك نارس}

        ^{اين روزها ، وقتي به بلوغ عقلي اجتماع خويش مي انديشم ،} 

   ^{مي بينم چقدر عقل - اين طفل بي پناه - مظلوم مانده است .}  

^{هر كسي از دريچه ي گمانش به تماشايش مي نشيند و مي كوشد} 

^{آن كودكِ در راه ، درمسيري گام نهد تا خود ، به آرمانهاي  پيوسته ي}

^{خويش دست يابد ! وچه بسيارند مدعيان عقلانيتي كه از بالندگي عقل}

^{، تنها سوداي خويش را در سر مي پرورانند وآن را در كشاكش زمين و}

^{آسمان در بند مي كنند !}

     ^{كجمداران زر و زورانديش ، اين طفل بي راه رادرجهت نيل به} 

^{اهداف شيطاني خويش راه مي نمايند ! آنرا درگاو صندوق هاي}  

^{ملياردي خويش در بند كرده ودر اوهام خويش به عقلي مي انديشند} 

^{كه آسمانْ آسمانْ زر و زور بر جيب ها و جان هايشان نازل کند .} 

    ^{عقل در روزگار ما درجا زده است ! عقل ازمسير خويش منحرف}

^{شده است ! عقل مسير تعالي خويش را گم كرده  است !}

 ^{چه كسي مي تواندآنرا ازبيراهه برهاند ؟!}

^{چه كسي  به بالندگي كودك عقل امداد مي رساند ؟!. . .}

 ^{*******************************}  

       ^{(2)آزادي ، يك روياي شيرين}

   ^{اين روزها ، وقتي به الفباي آزادي مي انديشم ، سفره اي}

  ^{درنگاهم ترسيم ميشود كه سرشار ازخوردني هاي شيرين}

^{وزهرآلوداست . هركه دست به غذاي خُوش مي برد ، سلامت}

^{زيست مي كند ، وهركه از لقمه ي زهرآلود تناوُل كند ، لحظه به} 

^{لحظه نيستي خويش را آواز داده است .}

  ^{دنياي ما اينگونه است ، پراز خوردني هاي مجاز و غيرمجاز ! طبع}

^{آدميان از ازل متفاوت بوده است وهر كه خواهانِ غذاي مطبوع}

^{خويش است. همه آزادند تا هرچه را كه تمايل دارند ، بردارند .}

   ^{و گاه چه بي شمارند انسان هاي دربندي  كه سفره راتنها پر از}

^{خوردني هاي زهرآلود مي خواهند . ايشان ، زهرآلوديِ غذايشان را به}

^{تماشا مي نشينند ؛ اما هيچ نمي فهمند و تنها در پي آنند كه}

^{سرخوش باشند .}

                           ^{اما به چه قيمتي ؟!}    

  ^{در روزگار ما انسان هاي آشفته اي يافت مي شوند كه آزادي را تنها}

^{در تكثير علف هاي هرز مي بينند ؛ ازآزادي تنها فرو رفتن درگرداب گناه}

^{را مي فهمند ! از آزادي تنها اين فهم در ذهن ذليلشان مي نشيند ،}

^{كه عشوه هاي دل را- هر چه كه بود - بايد پذيرا شد .}

      ^{درآن سوي جريان سيال زمان ، ديگر بار انسان هايي يافت مي}

^{شوند كه به جهت تسلط و قدرت ، به ديگران اجازه ي پرواز انديشه را}

^{نمي دهند ! به ديگران فرصت نمي دهندتا كلام گشايش راآوازدهند !}

 ^{به ديگران اجازه نمي دهند تا . . .}                        

  ^{واين ديگران ، تنها در لابه لاي لحظه هاي نگران خويش گم مي شوند}

^{و به سانسور نگاه نگران دل مي بندند ؛ مبادا تيغ قدرت شقّه شقّه شان}

^{كند ! مبادا فرصت تنفس تكه تكه شود ! مبادا بادست جوياي خويش}

^{فرمان عروج تا سرزمين نيستي را انشا كنند !}  

  ^{اگرسخني هست ، بايدگفت . پس چراكج انديشي ها و افراط گري ها}

^{دهان سخن را مسدود مي خواهند ؟!}                                 

    ^{وقتي روزگار خويش را اينسان مي بينم ، دلم به حال آزادي}

 ^{بسيار مي سوزد !} 

                ^{*******************************}  

                   ^{(3) برابري ، فريادي در سکوت} 

   ^{اين روزها ، وقتي به واژه ي مهجور برابري مي انديشم ، از}

 ^{سكوتش فريادِ واويلا مي شنوم . ازسكوتش مي فهمم كه چه}

^{بسيار انسان هاي هراساني ، كه مساوات را زير گام هاي}

^{خويش له شده مي خواهند ،}

 ^{وچه بسيارند افرادِ دردمندي كه زيستن را به تجربه نشسته اند ،}

^{اما نمي توانند - بهتر بگويم - توانش را ندارند تا ترانه هاي برابري رادر}

^{گوش زمين و زمان آوازدهند و جلوه ي جميل برابري را در گستره ي}

^{گيتي به تماشا گذارند !}

    ^{چندي پيش كودكم ، در لحظه اي كه تشويق هاي مرا مي شنيد و}

^{اخم هاي دلپذير مادر را تماشا مي كرد ؛ ناگاه بي توجه از نگاه نگران}

^{مادر ، تمام بنفشه هاي دلدادگی را در نگاه من افشاند . وآنگاه مادر}

^{ماند و كوله باري از دريغ !}

         ^{مادر ماند و تشنگي تحسين ! . . .}           

   ^{در روزگار ما ، قدرت و حكومت در دست كساني معلق است كه}

^{همانند كودك بازيگوش من ، منفعت را تنها در جيب كساني مي ريزند}

^{كه تنها به تعريف و تمجيدشان بپردازند ، ثروت در دست كساني مي}

^{رقصد ، كه به حريم قدرتشان ، به حياط بازيشان پا نگذارند ، تا آنها} 

^{راحت بتوانند بازي گذراي خويش را به انجامي سرنگون پيوند زنند ! .}

    ^{اي قلم ! بگذار به بيراهه نروم و دلسوختگاني را يادآور شوم كه} 

^{برآنندتا با خونِ دل خوردن ،  با جنگ با دستهاي آلوده ، برابري}

^{رادرست معنا كنند !}

   ^{راستي ! دراين گيرودار باستاني قدرت و منفعت ، چه كسي}

^{مي تواند همانند (الف) درميان (برابر) بايستد وآن را درست تقسيم}

^{كند و به تشريح برابري بپردازد؟!. . .}                                 

      ^{به راستي چه كسي مي تواند ؟!}     

             ^{*******************************}   

                  ^{(4) اخلاق ، فرشته ي بي بال و پر} 

   ^{وقتي از دريچه زمان روزگار خويش رامرور مي كنم ، ناگاه طوفاني}

^{را مي بينم كه برآن است تا كعبه ي اخلاق را ويران كند !}

^{دستاني را مي بينم كه از هر فرصت خويش بهره  مي جويد تا}

 ^{دشنه اي بر پهلوي اخلاق زنند !}

 ^{در روياي خويش درجستجوي گام هاي خُلق كريم بسيار مي دوم ،}  

^{اما چه بسيار كم اند دل هاي مشتاق ! چه بسيار كم اند روح هايي}

^{كه آسمان رانشانه رفته اند !  چه بسيار كم اند گام هايي كه با صلابت}

^{ايمان به پيش مي رانند ، تا شايد زمان را ديگرگون كنند و راهيان}

 ^{آسمان را بيشتر جلوه دهند !}  

   ^{راستي ! چرا اينگونه است ؟! ديگران در آيين هاي نمناك خويش} 

^{هرچه مي كنند ، براي خويش مي كنند ، طوق گناهشان تا ابد}  

^{جانشان را آزار خواهد داد ! اما ما كه مدعيان بي انتهاي خُلق مان را}

^{كريميم و دين و آيين سرشار از شكوفه هاي اخلاق مي دانيم ،}

 ^{چرا اين سان زخم نثار روحمان مي كنيم و مانع شكفتنِ}

 ^{شكوفه هاي اخلاق مي شويم؟!. .}

    ^{چرا هر روز بيش از ديروز با فرو رفتن در سيلاب سياست ، وجود}

^{روحاني خويش را غرقه مي خواهيم ؟ چرا نگاه آسماني خويش را در}

^{هبوطي بي سرانجام در كوچه هاي لبخند و بند آشفته كرده و}

 ^{با دستانِ بي نشانمان بر پيكر آسماني اخلاق زخم هاي}

 ^{مكرر مي زنيم  ؟! . . .}

                      ^{آخر تاكي تغافل ؟! تا كي . . . ؟!}  

^{*******************************} 

                      ^{ادامه دارد...}         

^{*******************************}